فرمان امیرالمؤمنین حفظ الله در خصوص جلوگیری از رواج های نا درست
۵) در بعضی مناطق رواج است که زن بعد از وفات باید ضرور به حضیرۀ (قبرستان) پدری اش انتقال یابد و عدم انتقال وی برای تمام قوم ننگ شمرده می شود، که این کدام حیثیت شرعی ندارد، بلکه بهتر است که در حضیرۀ مورد نظر شوهر و اولاد وی دفن کرده شود.
۶) آماده کردن طعام به خانۀ متوفی از طرف همسایگان و خویشاوندان، عمل مستحب است.
۷) تعزیت «عزا داری» از سوی شریعت مطهره به شمول روز تدفین، سه روز تعیین شده است، البته به اشخاص غائب، بعد از آن نیز اجازە تعزیت وجود دارد.
۸) بعد از یکبار فاتحه ، دوباره رفتن به خانۀ متوفی به نیت فاتحه مکروه است.
مسئولین امارتی فاتحه اقارب متوفای خود را اعلان ننمایند، بدون اعلان، فقط به مدت سه روز در محل اقامت خود برای فاتحه حضور داشته باشند.
۹) حیله اسقاط برای متوفایی انجام می شود که فقیر یا مالدار باشد و بدون وصیت وفات کرده باشد، یا وصیت نیز کرده باشد؛ مگر سوم حصۀ مال او برای فدیه واجب کفایت نکند، اگر متوفی ثروت مند باشد و وصیت کرده باشد، بر ولی او واجب است که فدیۀ واجبه او را از سوم حصۀ مال اداء نماید و تنها به حیلۀ اسقاط اکتفاء نکند.
